بهترین خبر های دیجیتال

چرا Archives - فروشگاه دیجیتال

امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
لطفا یک افزونه تاریخ نصب کنید.

بالاخره نسخه نهایی اندروید ۱۰ هم عرضه شد ولی فعلا فقط گوشی‌های پیکسل و دو گوشی دیگر می‌توانند از این نسخه اندروید استفاده کنند. عرضه محدود نسخه جدید اندروید برای گوشی‌های مختلف خبر جدیدی محسوب نمی‌شود ولی در نهایت همچنان شاهد ضعف‌های مختلف مربوط به این حوزه هستیم. حالا دهمین نسخه اندروید عرضه شده و طی این همه سال، گوشی‌های گوگل به سرعت این آپدیت را دریافت می‌کنند و برای بسیاری از گوشی‌های دیگر، این آپدیت ماه‌ها بعد عرضه می‌شود یا اصلا ارائه نمی‌شود.

البته نباید تلاش‌های مختلف برای بهبود این وضعیت را کتمان کنیم. گوگل موفق شده سازندگان مختلف را برای ارائه‌ی سریع به‌روزرسانی‌های امنیتی تحت فشار قرار دهد و این رویکرد تا حدی موفقیت‌آمیز بوده است. همچنین با عرضه اندروید ۱۰، گوگل قابلیتی به نام پروژه Mainline را آغاز کرده که به این شرکت اجازه می‌دهد برخی از آپدیت‌ها را مستقیما از طریق پلی استور ارائه کند.

تمام این موارد اهمیت زیادی دارند، ولی آن چیزی نیست که کاربران می‌خواهند. کاربران به دنبال دریافت آپدیت‌های مهم هستند. اما متأسفانه بعد از ارائه‌ی ۱۰ نسخه از اندروید، باید بگوییم که نه گوگل و نه هیچ شرکت دیگری نمی‌تواند مشکل آپدیت اندروید را برطرف کند.

وضعیت آپدیت اندروید همچنان وخیم است

طبق جدیدترین گزارش Counterpoint Research، گوشی‌های نوکیا از لحاظ دریافت جدیدترین نسخه اندروید حرف اول را می‌زنند. در نمودار زیر می‌توانید عملکرد شرکت‌های مختلف را در زمینه‌ی ارائه‌ی اندروید پای مشاهده کنید.

اندروید

همانطور که می‌بینید، گوشی‌های نوکیا در این زمینه فاصله‌ی بسیار زیادی نسبت به رقبا دارند. اما همین نمودار، شکست آپدیت اندروید را هم به خوبی نشان می‌دهد. برای تشریح این موضوع، نمودار را به چهار بخش تقسیم کردیم.

اندروید

این نمودار، وضعیت ارائه‌ی اندروید پای برای گوشی‌هایی که بعد از سه‌ماهه سوم سال گذشته عرضه شده‌اند، نشان می‌دهد. ۶ ماه بعد از عرضه اندروید پای، تنها یک شرکت موفق شده برای نیمی از گوشی‌های موردنظر این آپدیت را ارائه دهد و دو شرکت دیگر موفق شده‌اند برای بیش از سه چهارم این گوشی‌ها موفق به انجام این کار شده‌اند. یک سال بعد از ارائه اندروید پای، تنها ۳ شرکت توانسته‌اند از مرز ۵۰ درصد عبور کنند و دو تا از مهم‌ترین شرکت‌های سازنده گوشی‌های اندرویدی یعنی سامسونگ و هواوی به ترتیب برای ۳۰ و ۴۰ درصد از گوشی‌های موردنظر، اندروید پای را عرضه کرده‌اند.

اندروید

علاوه بر این نمودار، برای نمایش دادن وضعیت وخیم ارائه‌ی جدیدترین نسخه اندروید برای گوشی‌های مختلف، می‌توانیم به آمار منتشر شده از جانب گوگل هم اشاره کنیم. بر اساس آخرین گزارشی که گوگل در ماه مه منتشر کرده، تنها ۱۰ درصد گوشی‌های اندرویدی فعال مبتنی بر اندروید پای هستند که اگرچه نسبت به نسخه‌های قبلی شاهد عملکرد بهتری هستیم، ولی در نهایت این آمار اصلا قابل توجه نیست.

شاید بگویید که ارائه‌ی نسخه جدید اندروید آنچنان هم اهمیت ندارد، به خصوص حالا که گوگل موفق شده به‌روزرسانی‌های امنیتی را مرتبا برای بخش وسیعی از گوشی‌ها عرضه کند. علاوه بر این، بسیاری از ویژگی‌هایی که در اندرویدهای جدید تعبیه می‌شود، معمولا پیش از آن در رابط‌های کاربری شرکت‌های دیگر ارائه شده‌اند. اما برای جواب باید بگوییم که کاربران برای مدت بیشتری از گوشی‌های خود استفاده می‌کنند. شاید عدم دریافت یک نسخه از اندروید مشکل مهمی محسوب نشود، اما وقتی که دو تا ۳ سال از گوشی خود استفاده می‌کنید و چند نسخه جدید اندروید را دریافت نمی‌کنید، این ضعف بیشتر به چشم می‌آید. به همین خاطر در نهایت باید بگوییم که دریافت نسخه جدید اندروید همچنان اهمیت زیادی دارد.

ناتوانی گوگل در حل این مشکل

اندروید

این ضعف‌ها در نهایت به نوع عملکرد اکوسیستم اندروید برمی‌گردد. اندروید یک فضای متن‌باز یا اوپن سورس است که یک طرف آن گوگل و در طرف دیگر شرکت‌های مختلف قرار دارند. این شرکت‌ها آزاد هستند که تا حد خاصی تغییرات موردنظر خود را بر این سیستم‌عامل اعمال کنند. برخی از تغییرات کوچک و برخی دیگر بسیار گسترده هستند که به همین دلیل مهاجرت از یک نسخه به نسخه بعدی به کار سخت‌تری بدل می‌شود. در بیشتر مواقع، شرکت‌های سازنده ترجیح می‌دهند که برای گوشی‌های نه‌چندان جدید خود، این دردسرها را پشت سر نگذارند. علاوه بر این باید به شرکت‌های مخابراتی هم اشاره کنیم که باید این رابط‌های کاربری را بررسی کنند تا از سازگاری آن‌ها با شبکه‌های خود اطمینان حاصل کنند.

اگرچه شرکت‌های مختلف می‌توانند تغییرات موردنظر خود را بر اندروید اعمال کنند، ولی در نهایت این گوگل است که بودجه هنگفتی را به توسعه اندروید اختصاص می‌دهد و تصمیم نهایی را برای ارائه‌ی ویژگی‌های بسیار مهم اتخاذ می‌کند. علاوه بر این، با توجه به قدرتی که دارد و به دلیل وجود پلی استور و سرویس‌ها و اپلیکیشن‌هایی که در گوشی‌های اندرویدی قرار می‌دهد، از قدرت زیادی برای وارد کردن فشار بر شرکت‌های مختلف بهره می‌برد.

به عبارتی دیگر، گوگل از دو اهرم فشار برای افزایش سرعت ارائه‌ی جدیدترین نسخه اندروید بهره می‌برد؛ یکی اهرم فنی و یک اهرم قانونی.

اندروید

اول به اهرم فنی اشاره می‌کنیم که گوگل تا حد زیادی در حال بهره‌گیری از آن است. در این مطلب به پروژه Mainline و ارائه‌ی به‌روزرسانی‌های امنیتی اشاره کردیم ولی یکی از مهم‌ترین اقدامات گوگل برای حل این معضل، معرفی پروژه Treble است. این پروژه در سال ۲۰۱۷ کار خود را آغاز کرد که هدف اصلی توسعه آن، ماژولار کردن اندروید برای ساده‌تر شدن اعمال تغییرات شرکت‌ها بر اندروید بود.

پروژه Treble را می‌توان به عنوان اهرم فشار گوگل در نظر گرفت. زیرا گوگل با این کار به شرکت‌ها می‌گوید که چگونه می‌توانند از اندروید برای گوشی‌های خود استفاده کنند و به‌صورت بالقوه، دست آن‌ها برای اعمال تغییرات بر اندروید بسته‌تر می‌شود. اما دو سال از آغاز به کار این پروژه می‌گذرد و اگر رویکرد موفقیت‌آمیزی بود، تا حالا باید نتایج محسوس آن را مشاهده می‌کردیم. اما در نهایت بازیگران زیادی در اکوسیستم اندروید حضور دارند و پروژه Treble نمی‌تواند به‌صورت جادویی تمام این مشکلات را حل و فصل کند. شاید گوگل بتواند اندروید را به‌صورت گسترده تغییر دهد تا به‌تنهایی بتواند برای تمام گوشی‌ها آپدیت عرضه کند که اتخاذ چنین رویکردی بسیار بعید به نظر می‌رسد.

در رابطه با اهرم قوانین و مقررات، مانند اهرم فنی گوگل فقط تا حدی می‌تواند از آن استفاده کند. به‌عنوان شاید گوگل بتواند شرکت‌ها را برای استفاده از پلی استور مجبور کند که آپدیت‌ها را با سرعت زیادی ارائه کنند، ولی در کل اجبار برای گوگل نتایج نه‌چندان خوشایندی به همراه نداشته و به عنوان مثال می‌توانیم به محکومیت برای پرداخت جریمه چند میلیارد دلاری گوگل از طرف اتحادیه اروپا به دلیل زیر پا گذاشتن قوانین ضد انحصار اشاره کنیم.

کلاف سردرگم

اندروید

یک رویکرد افراطی می‌تواند این باشد که گوگل از هر دو اهرم تا نهایت ممکن استفاده کند؛ با توجه به نحوه عملکرد گوگل، نه‌تنها این موضوع بسیار بعید است، بلکه در نهایت اتخاذ آن می‌تواند به عمیق‌تر شدن شکاف اکوسیستم اندروید منجر شود. اگر گوگل برای ارائه‌ی پلی استور در گوشی‌های مختلف فشار زیادی بر آن‌ها وارد کند، در نهایت شرکت‌ها با همکاری با یکدیگر از یک شاخه جدید از اندروید استفاده می‌کنند تا از این دردسرها در امان بمانند.

البته گوگل هم مانند مایکروسافت (در مورد ویندوز فون) از همان اول می‌توانست کنترل کامل سیستم‌عامل خود را در دست بگیرد که احتمالا اگر این کار را می‌کرد، اندروید‌ به محبوبیت امروزی نمی‌رسید و شاید مانند ویندوز فون خیلی زود شکست می‌خورد. زیرا بخشی از جذابیت اندروید‌ به این موضوع برمی‌گردد که شرکت‌های مختلف با اعمال تغییرات بر آن، می‌تواند هوای تازه‌ای برای این سیستم‌عامل به ارمغان بیاورند.

اندروید

گوگل در زمینه‌های دیگر موفق شده این مشکل را برطرف کند. به‌عنوان مثال می‌توانیم به Wear OS، Chrome OS و پلتفرم مربوط به اسپیکرهای هوشمند اشاره کنیم که مستقیما از جانب گوگل ارائه می‌شوند. بخش‌هایی از اکوسیستم اندروید، مانند Android Auto، نمی‌توانند توسط شرکت‌های مختلف تغییر پیدا کنند و آپدیت‌ها از طریق پلی استور مستقیما ارائه می‌شود. اما خشت اول خود اندروید‌ از همان ابتدا اشتباه گذاشته شد.

برخی از مدیران گوگل احتمالا از بابت این موضوع چندان ناراضی نیستند زیرا همین ضعف، یک نقطه قوت برای گوشی‌های پیکسل است. ولی احتمالا کلیت شرکت گوگل در مورد مشکل آپدیت‌های اندروید‌ چندان خوشحال نیستند ولی در نهایت هم کار چندانی از دست گوگل برنمی‌آید و نمی‌تواند بیش از این شرکت‌ها را تحت فشار قرار دهد. اگر گوگل می‌توانست این مشکل را به‌طور مؤثری برطرف کند، در این چندین سال که از عرضه اندروید‌ می‌گذرد، این وضعیت بهبود قابل توجهی پیدا می‌کرد. البته در نهایت باید به سیستم‌عامل فیوشا اشاره کنیم که شاید گوشی‌های مبتنی بر آن بتوانند سریعا آپدیت‌های جدید را دریافت کنند.

بیشتر بخوانید: گوشی شما چه زمانی اندروید ۱۰ را دریافت می‌کند؟

منبع: The Verge

فروشگاه دیجیتال


در حالی که هنوز شبکه‌های ۵G در سراسر جهان ارائه نشدند و عرضه فناوری ۵G بسیار طولانی شد؛ اما محققان، تحقیقات بر روی فناوری ۶G را نیز آغاز کرده‌اند. چند ماه قبل در کشور فنلاند، ۲۵۰ محقق برای اولین‌بار، اولین اجلاس جهانی خود را در رابطه با استاندارهای شبکه ۶G برگزار کردند و یکی از اساسی‌ترین سوالاتی که در این اجلاس به آن پاسخ داده شد، این بود که چرا جهان به شبکه‌های ۶G نیاز خواهد داشت. در همین راستا دکتر Ari Pouttu، معاون برنامه‌ریزی و محقق رسمی شبکه ۶G اشاره کرد که: “من هنوز نمی‌دانم که شبکه‌های ۶G چه خواهند بود و در واقع هنوز هیچکس از این موضوع با خبر نیست.” اینطور که پیداست هنوز ماهیت و عملکرد شبکه‌های ۶G برای محققان نیز نامعلوم است.

این طور که مشخص است، اولو (oulu) که در شمال هلسینکی قرار دارد و ۵ ساعت از این شهر فاصله دارد، مرکز تحقیقات شبکه‌های ۶G بوده و محققانی چون دکتر Ari Pouttu نیز در این مجموعه حضور دارند. البته شایان ذکر است که دکتر Ari Pouttu نقش مهمی بر توسعه شبکه‌های ۵G نیز داشته است. پروژه شبکه‌ ۶G، احتمالا در ۸ سال آینده اجرایی خواهد شد و حدود ۲۸۵ میلیون دلار هزینه خواهد داشت که نیمی از آن با بودجه‌های دولتی و نیمی دیگر با همکاری شرکا تامین خواهد شد.

باید اشاره کنیم که این پروژه به سختی پیش می‌رود و مدت‌ها در مرحله آکادمیک و تحقیقاتی باقی خواهد ماند تا تمامی جوانب آن بررسی شود که این موضوع بارها مورد انتقاد بسیاری، حتی دونالد ترامپ نیز قرار گرفته است. این روزها شبکه ۵G در حال راه‌اندازی است اما تا سال‌های آینده همچنان شبکه ۴G LTE به طور گسترده در اختیار کاربران قرار خواهد داشت. زیرا تغییرات در شبکه‌های مخابراتی نیازمند سرمایه‌گذاری‌های عظیم و زیرساخت‌هایی خواهد بود. احتمالا دوره شبکه‌های ۴G تا حدود سال ۲۰۲۵ به پایان خواهد رسید.

شبکه 5G

فناوری ۵G همچنان در اول راه

از سوی دیگر شبکه ۵G با احتیاط در حال حرکت رو به جلو است و همچنان استانداردهایی در حال بررسی است. در واقع باید شرایطی ایجاد شود تا هزینه گسترش شبکه ۵G به کمترین مقدار برسد در حالی که در حال حاضر ارائه این شبکه با هزینه‌های نجومی روبرو خواهد بود. به گفته دکتر Pouttu احتمالا زمان تغییر کلی شبکه‌های ۴G به شبکه‌های ۵G، یکی از باشکوه‌ترین لحظات تکامل و یک جهش پررنگ خواهد بود. در نتیجه این جهش از تغییر ۲G به ۳G نیز بیشتر جلب توجه خواهد کرد. ۵G نه تنها از سرعت بیشتری برخوردار خواهد بود بلکه هیچگونه تاخیری نخواهد داشت و از تراکم بیشتری از اتصالات در یک منطقه کوچک پشتیبانی می‌کند. اما سوالی که مطرح شده این است که چرا ما همیشه به شبکه‌ای بهتر نیاز داریم؟ چرا به سمت شبکه ۶G می‌رویم؟ در واقع چه چیزی در ۵G نادیده گرفته شد که منجر به نیاز به شبکه‌های ۶G شده است؟

واضح‌ترین پاسخ به این سوال، نیاز همیشگی به سرعت بیشتر است. تفکر اولیه این است که شبکه ۶G سرعت ۱ ترابایت در ثانیه را ارائه دهد، در نتیجه نیاز به تجهیزات، منابع و سرمایه گسترده‌تری خواهد بود. از سوی دیگر اگر چنین سرعتی ارائه نشود چه چیزی باعث جلب نظر همگان و تغییر شبکه‌ها از ۵G به ۶G خواهد شد؟

به طور کلی هرچه زودتر این تحقیقات و آزمایشات انجام شود بهتر است، زیرا زودتر نتیجه‌گیری‌هایی در این زمینه اتخاذ خواهد شد. در نتیجه اگر تفاوت ۵G و ۶G ناچیز باشد این پروژه ناموفق خواهد بود. تمامی موارد اعم از تولید برق، مصرف انرژی، محیط و هزینه‌ها باید بررسی گردد و بهترین تصمیمات در این زمینه گرفته شود. در واقع یک تصمیم اشتباه می‌تواند با شکست این پروژه یا حتی از بین رفتن حجم زیادی از انرژی و منابع روبرو گردد. اما دکتر Pouttu به این پروژه بسیار امیدوار است و معتقد است که شبکه‌های ۶G، دوره جدیدی پس از دوران گوشی‌های هوشمند هستند که تحولی عظیم را به همراه خواهند داشت.

شبکه 5G

شبکه ۶G و آغاز تحقیقات آن

در واقع شبکه ۶G باید بتوانند تا در اینترنت اشیا نیز ارتقا یابند و با کمک هوش مصنوعی استانداردهای جدیدی را ارائه دهند. از سوی دیگر باید به گونه‌ای پیش برود که برای دستیابی به شبکه ۶G نیاز به خرید دستگاه‌های جدید نباشد بلکه این شبکه بر روی دستگاه‌های موجود و بدون هیچ تغییراتی قابل پیاده سازی باشد. البته تمامی این صحبت‌ها فعلا در حد سناریو بوده و مشخص نیست که شبکه ۶G تا چه حد پیشرفته عمل کند.

به گفته دکتر Pouttu، هر استاندارد جدیدی، یه دهه طول می‌کشد تا به ثمر برسد و به طور کامل توسعه یابد. در نتیجه دوران تحقق شبکه‌های ۶G بین سال‌های ۲۰۲۰-۲۰۲۹ خواهد بود. از سوی دیگر، جهان حداکثر تا سال ۲۰۳۵ از شبکه‌های ۵G استفاده خواهد کرد. بنابراین جهان در سال ۲۰۳۰ باید منتظر شبکه ۶G باشد. البته نشانه‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد که تحولات عظیمی در تحقیقات در راه است. برای مثال در اواخر سال گذشته، دولت چین اعلام کرد که کار خود را در شبکه‌های ۶G تشدید می‌کند و این پروژه را تا سال ۲۰۳۰ در صنعت عرضه خواهد کرد. در ماه ژانویه نیز، کمپانی LG، مرکز تحقیقاتی ۶G خود را در کره جنوبی معرفی کرد. به گفته دکتر Pouttu، این  تحولات در عملکرد سریعتر و به نتیجه رسیدن زودتر کمک زیادی خواهد کرد. از سوی دیگر دکتر Pouttu معتقد است که نباید صحبت‌های زیادی در رابطه با شبکه‌های ۶G شود زیرا به کلی ۵G را زیر سوال خواهد برد در نتیجه کسب درآمد ۵G ناموفق خواهد بود. به هر جهت همگی منتظر شبکه‌های ۶G و قابلیت‌های پیشرفته آن خواهیم بود و نمی‌دانیم در این زمینه چه چیزی در انتظارمان است.

منبع: venturebeat

فروشگاه دیجیتال


امروزه دوربین گوشی‌های هوشمند نسبت به همین دو سال قبل، از امکانات بسیار جذاب‌تری بهره می‌برند و از بین آن‌ها می‌توانیم به وجود دوربین‌های سه‌گانه، فناوری پریسکوپی و حالت شب اشاره کنیم. در میان فناوری‌های نرم‌افزاری مهم، الگوریتم‌های یادگیری ماشینی و فناوری ترکیب پیکسل‌ها اهمیت زیادی دارند ولی به غیر از آن‌ها، یک تکنیک به نام سوپر رزولوشن دیده می‌شود که تأثیر بسزایی در افزایش کیفیت عکس‌ها دارد.

سوپر رزولوشن چیست؟

سوپر رزولوشن

به بیان ساده، فناوری سوپر رزولوشن عمل ایجاد یک تصویر رزولوشن بالاتر با ثبت و پردازش چند عکس با رزولوشن پایین‌تر است. این تکنیک اساساً جای خالی جزییات را پر می‌کند و هنگام افزایش اندازه عکس، نویز آن را کاهش می‌دهد. سوپر رزولوشن پیش از این در اخترشناسی مورد استفاده قرار می‌گرفت و در این حوزه با بهره‌گیری از چندین عکس، عکس همراه با رزولوشن بالاتری خلق می‌شود. در ضمن برخی از دوربین‌های DSLR هم با بهره‌گیری از این فناوری می‌توانند مثلا از طریق یک سنسور ۱۶ مگاپیکسلی عکس‌های ۴۰ مگاپیکسلی ثبت کنند.

در این فناوری، با ثبت چندین عکس رزولوشن پایین‌تر می‌توان پیکسل‌ها را کنار یکدیگر قرار داد تا با بهره‌گیری از آن‌ها خلق یک عکس مبتنی بر رزولوشن بالاتر امکان‌پذیر شود. در نهایت الگوریتم‌ها یا تکنیک‌های یادگیری ماشینی می‌توانند اختلافات جزئی بین پیکسل‌های نزدیک به هم را تشخیص بدهند و جزئیات بیشتری را خلق کنند.

بیشتر بخوانید: بهره‌گیری گوشی‌ها از دوربین ۱۰۰ مگاپیکسلی اصلا ایده‌ی خوبی نیست

چه گوشی‌هایی و چرا از این فناوری استفاده می‌کنند؟

سوپر رزولوشن

این روزها فناوری سوپر رزولوشن در دوربین بسیاری از گوشی‌ها دیده می‌شود. یکی از اولین کمپانی‌هایی که به طور گسترده به استفاده از این تکنولوژی روی آورد، اوپو بود که گوشی Find 7 با بهره‌گیری از این فناوری می‌توانست با ترکیب چند عکس ۱۳ مگاپیکسلی یک عکس ۵۰ مگاپیکسلی خلق کند.

ایسوس و گوشی‌های زنفون این شرکت هم مسیر اوپو را ادامه دادند و با ترکیب ۴ عکس ۱۳ مگاپیکسلی یک عکس ۵۲ مگاپیکسلی ثبت می‌کردند. همچنین باید به گوشی زنفون AR این شرکت هم اشاره کنیم که قادر به ثبت عکس‌های ۹۲ مگاپیکسلی بود. هواوی هم از سال ۲۰۱۳ تا حدی به بهره‌گیری از این تکنولوژی روی آورد و تمام پرچم‌داران ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ این شرکت از فناوری مذکور استفاده می‌کنند. در حال حاضر، هواوی برای زوم هیبریدی گوشی‌های خود از این فناوری بهره می‌برد.

در همین حین، گوگل با استفاده از فناوری سوپر رزولوشن موفق شده قابلیت Super Res Zoom را معرفی کند که در حقیقت می‌تواند کیفیت زوم دیجیتالی را تا حد زیادی ارتقا بدهد. برای این تکنولوژی، گوگل از لرزش دست کاربر حین عکاسی استفاده می‌کند تا بتواند عکس‌های مختلفی را در زوایای نسبتا گوناگون ثبت کند و در نهایت در محیط پر نور زوم ۲ برابری دیجیتال با کیفیت نسبتاً خوبی امکان‌پذیر می‌شود.

گام‌های بعدی برای فناوری سوپر رزولوشن

سوپر رزولوشن

همانطور که می‌بینید، سوپر رزولوشن به یک بخش کلیدی برای بیشتر گوشی‌های محبوب بدل شده است. اما آیا این فناوری جایی برای پیشرفت دارد؟ اول از همه باید بگوییم که ظهور سنسورهای رزولوشن بالا، نیاز به بهره‌گیری از فناوری سوپر رزولوشن را کاهش می‌دهد. این روزها بسیاری از گوشی‌های جدید از سنسور ۴۸ مگاپیکسلی استفاده می‌کنند و حتی به زودی شاهد عرضه گوشی‌های مبتنی بر سنسور ۶۴ مگاپیکسلی هم خواهیم بود.

علاوه بر این، به لطف دوربین‌های تله‌فوتو و پریسکوپی، حالا گوشی‌ها می‌توانند به‌صورت اپتیکال زوم چند برابری با کیفیتی را به ارمغان بیاورند. البته می‌توانیم به گوشی‌های هواوی اشاره کنیم که از طریق این فناوری، سنسور ۸ مگاپیکسلی دوربین تله‌فوتو یا پریسکوپی می‌تواند عکس‌های ۱۰ مگاپیکسلی ثبت کند. در ضمن، ترکیب سوپر رزولوشن و دوربین‌های تله‌فوتو یا پریسکوپی به گوشی‌ها اجازه می‌دهد زوم دیجیتالی با کیفیت‌تری را ارائه بدهند. به‌عنوان مثال، هواوی P30 پرو از قابلیت زوم دیجیتالی ۵۰ برابری و زوم هیبریدی ۱۰ برابری پشتیبانی می‌کند.

گوگل هم با گوشی‌های پیکسل خود نشان داده که علی‌رغم فقدان دوربین تله‌فوتو، سوپر رزولوشن می‌تواند زوم با کیفیتی را امکان‌پذیر کند. اگرچه نتیجه نهایی به خوبی زوم اپتیکال نیست، ولی نسبت به زوم دیجیتالی معمولی هم حرف بیشتری برای گفتن دارد.

سوپر رزولوشن قابلیت بسیار مهم و جذابی برای دوربین گوشی‌های هوشمند است ولی در کنار آن نباید اهمیت مواردی مانند ترکیب پیکسل‌ها، حالت شب و پردازش پیشرفته برای ثبت عکس‌های HDR را از قلم بیندازیم. در نهایت، به لطف همین پیشرفت‌های عمدتا نرم‌افزاری، دوربین گوشی‌ها نسبت به دو یا سه سال قبل پیشرفت بسیار قابل توجهی داشته‌اند.

بیشتر بخوانید: آیا برجستگی دوربین گوشی به نشانه‌ای برای قدرت عکاسی بدل شده است؟

منبع: Android Authority

فروشگاه دیجیتال


یکی از قابلیت‌های مهم iOS 13 پشتیبانی از حافظه‌های خارجی مانند فلش مموری است و این یعنی مثلا می‌توانید فلش درایو یا حافظه SSD را مستقیما به آیفون وصل کنید و فایل‌های موردنظر را رد و بدل کنید. اما چرا ارائه‌ی این مشخصه این همه سال طول کشید؟

یکی از تحلیلگران و وبلاگ‌نویسان حوزه تکنولوژی، این سوال را از نائب‌رییس بخش مهندسی اپل «کرگ فدریگی» (Craig Federighi) پرسیده است و او هم در جواب گفته: «از نقطه‌نظر امنیت، ما نمی‌خواستیم امکان ارتباط فایل‌های سیستمی فعال در هسته سیستم‌عامل با حافظه‌های خارجی وجود داشته باشد و جدا کردن این فایل‌ها از هسته اصلی کار مهندسی پیچیده‌ای بود.»

iOS

در مراسم معرفی iOS 13 فدریگی به بخشی از قابلیت‌های جدید مربوط به اپلیکیشن Files اشاره کرد که عبارت‌اند از:

  • امکان انتقال فایل‌های موجود در حافظه SD، حافظه SSD و فلش مموری به اپلیکیشن Files
  • امکان Zip و Unzip کردن فایل‌ها در اپلیکیشن Files
  • ارائه‌ی پیشنهادهای جستجو برای افزایش سرعت یافتن فایل‌ها
  • پشتیبانی از میان‌برهای کیبورد

اگرچه به‌لطف iOS 13 آیفون‌ها به‌راحتی می‌توانند از این قابلیت بهره ببرند، ولی از آنجایی که پورت موجود در آن‌ها لایتنینگ است، کاربران به ناچار باید به بهره‌گیری از رابط روی بیاورند زیرا بیشتر فلش مموری‌ها دارای کانکتور لایتنینگ نیستند. اما از آنجایی که آیپد پرو جدید همراه با USB-C عرضه شده و حالا هم اپل این ویژگی جدید را معرفی کرده، آیا این بدین معناست که آیفون‌های ۲۰۲۰ از چنین پورتی بهره می‌برند؟ لازم به ذکر است که برای آیفون‌های ۲۰۱۹ طبق گزارش‌های منتشر شده و به همین خاطر برای آن‌ها نباید انتظار ارائه‌ی چنین مشخصه‌ای را داشته باشیم.

منبع: Phone Arena

فروشگاه دیجیتال


چند سالی می‌شود که کانال یوتیوب جعبه‌ابزار بازی‌سازان (Game Maker’s Toolkit) در ویدئوهایی کوتاه و آموزنده به بررسی و توصیف جنبه‌های مختلف بازی‌های ویدئویی و مفاهیم مربوط به این حوزه می‌پردازد.  من تصمیم گرفتم محتوای این ویدئوها را با کمی تصرف و منطبق کردن آن با مدیوم نوشتار، به فارسی برگردانم. این سری مقالات برای کسانی که آرزوی بازی‌ساز شدن را در سر می‌پرورانند، یا صرفاً می‌خواهند بازی‌های ویدئویی را بهتر و عمیق‌تر درک کنند، بسیار مفید خواهد بود. با مجموعه مقالات «جعبه ابزار بازی‌سازان» همراه باشید.

سوپر ماریو به خاطر پرشش مشهور است، اما پرش او از اول به دلچسبی حالایش نبود. در دانکی کانگ (Donkey Kong)، اولین بازی‌ای که ماریو در آن حضور پیدا کرد، پرش ماریو به‌شدت ساده بود: او می‌توانست در حال ایستاده به سمت بالا بپرد و در حال دویدن پرشی قوس‌دار انجام دهد. همین و بس. ماریو وقتی وسط هوا بود، حتی نمی‌توانست یک میلی‌متر از مسیر از پیش‌تعیین‌شده‌اش منحرف شود و همه‌ی پرش‌ها انیمیشن یکسان داشتند.

Mark Brown - Versatile Verbs_00001 Mark Brown - Versatile Verbs_00002

وقتی از افعال (Verbs) حرف می‌زنیم، از چه حرف می‌زنیم؟ افعال کارهایی هستند که بازیکن می‌تواند در طول بازی انجام دهد. برای جلوگیری از سوءتفاهم باید اشاره کنم که فعل با اکشن، مکانیزم و درونداد (Input) فرق دارد و عبارتی فنی‌ست که کریس کرافورد (Chris Crawford)، طراح بازی کارکشته به آن محبوبیت بخشید.

فعل اشاره‌شده یعنی پریدن ماریو، بسیار ساده است. مثلاً اگر بخواهیم از پرش در حالت ایستاده فرمولی دربیاوریم، فرمولش به سادگی «A را فشار بده تا B انجام شود» خواهد بود.

اما در بازی‌های اخیر مجموعه مثل دنیای سه‌بعدی سوپر ماریو (Super Mario 3D World) پرش لوله‌کش دوست‌داشتنی ما به‌مراتب جالب‌تر است. در این بازی شما می‌توانید شدت قوس، ارتفاع، زاویه و نقطه‌ی فرود پرش را تعیین کنید، حین پریدن حرکات دیگر انجام دهید و روی دیوارها و لاک کوپاها معلق بزنید.

در این بازی دیگر از فرمول ساده‌ی «A را فشار بده تا B انجام شود» خبری نیست. در این بازی از دل این فعل ساده تعداد نسبتاً زیادی فعل دیگر تولید می‌شود.

پرش ماریو یک فعل چندکاره (Versatile Verb) است، فعلی که بسته به شیوه‌ی اجرایش، استفاده‌های مختلف دارد. این افعال برای بازی‌های اکشن ایده‌آل هستند، چون نشان می‌دهند گاهی گیم‌پلی جالب، گیم‌پلی‌ای که انتخاب‌های چالش‌برانگیز زیادی پیش رویتان قرار می‌دهد و ترغیب‌تان می‌کند سبک بازی خاص خود را برگزینید، از ساده‌ترین تعاملات شما با بازی به وجود می‌آید. همچنین افعال چندکاره اغلب بر میزان رضایت‌بخشی گیم‌پلی بازی می‌افزایند و از تعداد دکمه‌های به‌کارگرفته‌شده در بازی می‌کاهند.

در این مقاله قصد دارم چند بازی درجه‌یک را بررسی کنم و ببینم در این بازی‌ها ساز و کار فعل چندکاره چیست؟

اولین نکته‌ای که باید در نظر گرفت این است که فعل با فشردن یک دکمه اجرا می‌شود، برای همین باید راه‌های مختلفی را که می‌توان از یک دکمه استفاده کرد در نظر گرفت. به‌عنوان مثال،  فشردن دکمه و نگه داشتن آن چه تفاوتی در بازی ایجاد می‌کند؟ در بسیاری از بازی‌ها هیچ تفاوتی، اما در بازی‌ای مثل پسر جغدی (Owlboy)، اگر دکمه‌ی شلیک را نگه دارید ممکن است به ضررتان تمام شود، چون اگر دکمه‌ی شلیک را تندتند و پشت سر هم فشار دهید، نرخ شلیک سریع‌تر خواهد بود.

Mark Brown - Versatile Verbs_00003 Mark Brown - Versatile Verbs_00004

در مگامن ایکس (Mega Man X) کارکرد دکمه‌ي شلیک برعکس است؛ با فشردن دکمه‌ی شلیک مگامن یک گلوله‌ی عادی شلیک می‌کند، اما اگر دکمه‌ی شلیک را نگه دارید، تفنگ مگامن شارژ می‌شود و گلوله‌ی شلیک‌شده بزرگ‌تر و مهلک‌تر خواهد بود.

Mark Brown - Versatile Verbs_00005 Mark Brown - Versatile Verbs_00006

در بازی زره‌ای هست که با به دست آوردن آن، می‌توانید گلوله‌های بزرگ‌تر و مهلک‌تری شارژ و شلیک کنید. کافی‌ست دکمه را بیشتر نگه دارید.

Mark Brown - Versatile Verbs_00007

این مکانیزم ساده انتخاب تاکتیکی جالبی پیش رویتان قرار می‌دهد: وارد کردن آسیب کم بدون معطلی یا وارد کردن آسیب زیاد با تاخیر و در معرض آسیب قرار گرفتن توسط دشمن.

معادل مدرن‌تر گلوله‌ی شارژی نارنجک ضامن‌دار است. کاربرد رایج چنین نارنجکی این است که ضامنش را بکشید، آن را پرتاب کنید و منتظر بمانید تا منفجر شود. اما با این نارنجک یک کار دیگر هم می‌توان کرد: پس از کشیدن ضامن آن را در دستتان نگه دارید و بعد از چند ثانیه آن را پرتاب کنید. در این حالت نارنجک یا وسط هوا منفجر می‌شود، یا به محض برخورد به هدف، یا در دست خودتان…

این بار باید بین دو گزینه انتخاب کنید: ریسک کمتر یا پاداش بیشتر. تا کی حاضرید نارنجک را در دست خود نگه دارید؟ زمان دقیق انفجارش را چطور می‌توانید حدس بزنید؟

به هنگام کنترل ماریو نیز اگر دکمه‌ی پرش را به صورت لحظه‌ای فشار دهید، پرش ماریو کوتاه خواهد بود. اما هرچه بیشتر آن را نگه دارید، پرشش مرتفع‌تر می‌شود.

بازی لوفت‌راوزرز (Luftrausers) نگاهی متفاوت به عمل «نگه داشتن دکمه» دارد. در این بازی برای شلیک تیر با هواپیمایتان باید دکمه‌ی شلیک را نگه دارید. اما تنها راه برای تعمیر کردن هواپیمایتان رها کردن دکمه‌ی مذکور است. این سیستم کنترل انتخابی پیش رویتان قرار می‌دهد: انتخاب بین حمله یا دفاع. در طول مبارزه باید دائماً به این دو تاکتیک شیفت کنید.

وقتی در حال شلیک کردن هستید، نگران مردن‌اید و وقتی در حال تعمیر کردن هواپیما هستید، بی‌صبرانه منتظرید تا مبارزه را از سر بگیرید. این گیم‌پلی پینگ‌پنگی تجربه‌ی بازی را به تجربه‌ای زنده و پرتلاطم تبدیل کرده است.

همچنین اگر می‌خواهید پیچی سریع و تند انجام دهید و دشمنانی را که از پشت سر در حال تعقیب کردنتان هستند غافلگیر کنید، باید دکمه‌ی گاز را ول کنید. ولامبیر (Vlambeer)، سازنده‌ی بازی، از لذت رها کردن دکمه به‌خوبی‌آگاه است.

Mark Brown - Versatile Verbs_00008

در بازی دارک سولز (Dark Souls) اگر سپرتان را بالا نگه دارید، خط بنیه‌یتان با سرعت کمتری پر می‌شود. برای همین برای بازیابی سریع‌تر بنیه‌یتان باید سپرتان را پایین نگه دارید و برای چند ثانیه خود را در معرض آسیب قرار دهید. در چنین لحظاتی حدقه‌ی چشم‌هایتان دائماً بین خط بنیه و دشمنی که قرار است له‌ولورده‌یتان کند در حال جابجا شدن است.

در بازی موتوراستورم (Motorstorm)، خودرویی را که سوارش هستید می‌توان به نارنجک ضامن‌دار بازی‌های مسابقه‌ای تشبیه کرد. در این بازی باید دکمه‌ای را نگه دارید تا خودرویتان سرعت بگیرد، اما اگر آن را از حدی بیشتر نگه دارید، خودرو منفجر می‌شود. برای همین باید دکمه‌ی گاز را لحظه به لحظه رها کنید تا موتور خودرو خنک شود.

در طول بازی کل تمرکز شما صرف فشار صحیح این دکمه می‌شود. اول باید خودرو را به نهایت سرعت برسانید و بعد در لحظه‌ی مناسب (مثلاً‌ در پیچ‌ها یا وسط هوا) دکمه را ول کنید تا موتور خنک شود. ایجاد این توازن تنش زیادی در گیم‌پلی می‌آفریند.

Mark Brown - Versatile Verbs_00009 Mark Brown - Versatile Verbs_00010

گاهی شرایط طوری‌ست که باید دکمه‌ها را بیش از یک بار فشار داد. منظورم رویدادهای فوری (QTE) نیست. منظورم شرایطی‌ست که یک بار فشردن دکمه یک پیامد به دنبال دارد و دوبار فشردن آن پیامدی دیگر. در چنین شرایطی اغلب بین فشار دادن دکمه باید فاصله‌ای زمانی رعایت شود.

این سیستم به خلق حرکاتی چون پرش دوتایی (Double Jump) منجر می‌شود، حرکتی که برای پرش/جهش دوم باید با دقتی کسر ثانیه‌ای دکمه‌ی پرش را فشار دهید. سازندگان بازی خانم اسپلوژن‌من (Ms. ‘Splosion Man) با استفاده از تکنیک پرش/جهش چندتایی گیم‌پلی جنون‌آمیز و سرسام‌آوری خلق کرده‌اند.

دکمه‌ی خشاب‌گذاری در چرخ‌دنده‌های جنگ (Gears of War) نیز ساز و کاری مشابه دارد. اگر در لحظه‌ای که خط خشاب‌گذاری روی ناحیه‌ی سفید در نوار مربوطه قرار داشته باشد، دکمه‌ی خشاب‌گذاری را برای بار دوم فشار دهید، دمج (Damage) گلوله‌های بعدی‌تان بیشتر خواهد شد. به همین سادگی فعل ساده‌ای مثل «A را فشار بده تا B انجام شود» در چرخ‌دنده‌های جنگ عمق تاکتیکی رضایت‌بخشی پیدا کرده است.

Mark Brown - Versatile Verbs_00011

اما واضح‌ترین مثال از چنین ساز و کاری کمبو زدن در بازی‌های اکشن است. مثلاً تفاوت بین یک مشت ساده و چند مشت قدرتمند پشت سر هم در تعداد دفعاتی‌ست که دکمه‌ی مشت زدن را فشار دهید. هرچقدر تعداد دکمه‌ها و فعل‌های درگیر در کمبو بیشتر شود، گیم‌پلی جالب‌تر می‌شود، چون گاهی افعال، در صورت ترکیب شدن با یکدیگر، معنای متفاوتی پیدا کنند.

مثلاً در بازی سایکونات‌ها (Psychonauts) حمله‌ی عادی و پریدن دو فعل متفاوت هستند، اما اگر پس از پریدن دکمه‌ی حمله را فشار دهید، رز (Raz) با کف دستش به زمین می‌کوبد و بدین ترتیب، یک حمله‌ی هوایی مهلک انجام می‌دهد. این حرکت مثالی از استفاده از یک فعل پس از فعلی دیگر در محدوده‌ی زمانی مشخص است، اتفاقی که به خلق یک حرکت جدید منجر می‌شود. این مثال هم به مثال مشت زدن شبیه است، با این تفاوت که برای اجرایش دو دکمه‌ي مجزا به کار گرفته شده است.

Mark Brown - Versatile Verbs_00012

برای اجرای حرکت ترکیبی بازیکن باید درک خوبی از زمان‌بندی داشته باشد و آگاه باشد که افعال متفاوت چه موقع و چطور با هم ترکیب می‌شوند. ترکیب شدن افعال ممکن است تبدیل ساده‌ی یک فعل به فعل دیگر باشد یا یک سری حرکت پیچیده که بازیکن باید یاد بگیرد و در حافظه‌اش ذخیره کند.

ساز و کار هدف‌گیری در بازی‌های شوتر نیز تقریباً مثل مثال‌های ذکرشده است. در این بازی‌ها می‌توانید دکمه‌ی شلیک را نگه دارید تا شخصیت اصلی بدون دقت و تمرکز تیرهایش را به یک سمت بپاشد یا پیش از فشردن دکمه‌ی شلیک دکمه‌ی هدف‌گیری را فشار دهید تا در ازای حرکت کندتر، تیرهای دقیق‌تری شلیک کنید. این روش تیراندازی در همه‌ی بازی‌های شوتر پیاده نشده است، اما مثال خوبی از شیوه‌ی تاثیرگذاری نگه داشتن دکمه روی یک فعل خاس است.

ترکیب دو دکمه با یکدیگر ساده‌ترین راه خلق افعال چندکاره است، اما می‌توان دکمه را با آنالوگ استیک، موس یا استیلوس ترکیب کرد و جلوه‌های تازه و مفرح‌تری را از پدیده‌ی افعال چندکاره به بازیکن نشان داد.

در هر بازی‌ای که در آن شخصیت اصلی باید در یک فضای سه‌بعدی حرکت کند، خواه ناخواه رابطه‌ای بین فعل «حرکت کردن» با بسیاری از فعل‌های کلیدی بازی برقرار می‌شود.

مثلاً‌ مشت کازاما (Kazuma)، قهرمان سری یاکوزا (Yakuza) موقعی به «مشت» تبدیل می‌شود که او را به نزدیکی یک دشمن ببرید (به‌عبارت دقیق‌تر حرکتش دهید)، وگرنه مشت زدن به خودی خود دست تکان دادن در هواست.

این رابطه می‌تواند عمیق‌تر از این حرف‌ها باشد. برای شرح این عمق دوباره برمی‌گردیم به کسی که مقاله را با نام و یادش شروع کردیم:‌ ماریو.

زاویه و فاصله‌ی پرش ماریو با جهت‌گیری افقی و سرعت حرکت او پیش از فشردن دکمه‌ی A رابطه‌ی مستقیم دارد. برای همین بهترین راه برای پریدن بین دو شکاف پرفاصله دویدن و سرعت گرفتن است.

همچنین می‌توانید وسط هوا ماریو را حرکت دهید یا شیوه‌ی پریدن او را تغییر دهید. مثلاً اگر ماریو را دور خودش بچرخانید و دکمه‌ی پرش را فشار دهید، یا پس از یک پیچ سریع و ناگهانی دکمه‌ی پرش را فشار دهید، پرش او نسبت به حالت عادی متفاوت خواهد بود.

Mark Brown - Versatile Verbs_00013 Mark Brown - Versatile Verbs_00014

در دوران دانکی کانگ، می‌شد پرش ماریو به سمت چپ و راست را به دکمه‌هایی جداگانه روی دستگاه آرکید تبدیل کرد. اما در باقی بازی‌های ماریو، با استفاده از دی‌پد و آنالوگ استیک می‌توان چنان ظرافتی به پرش ماریو بخشید که دیگر در نظر گرفتن پرش به چپ یا پرش به راست به‌عنوان فعلی جداگانه خارج از تصور است.

برای خلق حرکات بیشتر، می‌توان پرش ماریو را با دکمه‌ی نشستن نیز ترکیب کرد. مثلاً:‌

نشستن + پریدن = پشتک‌وارو

نشستن حین دویدن + پریدن = پرش بلند

نشستن وسط هوا = کوبیدن باسن روی زمین (حرکتی که می‌توان بلافاصله پس از انجامش یک پرش فنری دیگر اجرا کرد)

شاید این حرکات روی کاغذ پیچیده به نظر برسند، ولی باید نکاتی را در نظر داشت: نکته‌ی اول این‌که ترکیب این افعال باید به شکلی طبیعی انجام پذیرد و حالتی مکانیکی نداشته باشد. برای همین نباید از این سیستم به‌عنوان بهانه‌ای برای زورکی اضافه کردن یک فعل یا حرکت جدید به کنترلر استفاده کرد، خصوصاً وقتی این فعل یا حرکت جدید حاصل فشار دادن دو دکمه‌ی نامربوط باشد.

این سیستم در یک صورت جواب می‌دهد و آن هم ترکیب شدن دو فعل با یکدیگر است، نه دو دکمه. وظیفه‌ی بازیساز این است که فکر کند ببیند منطقی‌ترین و طبیعتی‌ترین حرکتی که از ترکیب دو حرکت به وجود می‌آید چیست و آن را در بازی بگنجاند.

نکته‌ی دوم این است که برای به پایان رساندن بازی‌های ماریو، تقریباً در هیچ موقعیتی انجام این حرکات ترکیبی پیشرفته ضروری نیست. این حرکات صرفاً مهارت‌های امتیازی برای بازیکنان حرفه‌ای هستند که می‌خواهند مهارت خود را به صورت عملی به کار گیرند، آیتم‌های مخفی جمع‌آوری کنند یا بازی را سریع‌تر به پایان برسانند.

مثال‌های ذکرشده، نماینده‌‌ی راه‌های متعدد موجود برای ساختن افعال چندکاره هستند. با استفاده از این افعال، می‌توان حرکاتی در بازی پیاده کرد که بازیکن را وادار می‌کنند تصمیمات لحظه‌ای و زنجیره‌وار بگیرد. همچنین با قرار دادن افعال اکسپرسیو در اختیار بازیکن می‌توان در پشت سر گذاشتن موقعیت‌های غیرقابل‌پیش‌بینی به او کمک کرد.

این افعال مزایای دیگری نیز دارند. مثلاً‌ در لوفت‌راوزرز می‌شد برای تعمیر هواپیما یک دکمه‌ی خاص تعیین کرد یا بسته‌های سلامتی در محیط بازی پخش کرد، ولی با توجه به این‌که تعمیر هواپیما و شلیک تیر هردو با یک دکمه انجام می‌شوند، از پیچیدگی بی‌مورد گیم‌پلی تا حد زیادی کاسته شده است. افعال چندکاره به بازیساز اجازه می‌دهند بدون پیچیده کردن بازی، به عمق آن بیفزایند.

همچنین استفاده از افعال چندکاره بسیار لذت‌بخش است. خواه این فعل محکم‌تر فشار دادن دسته‌ی NES برای بالاتر پریدن ماریو باشد، خواه رها کردن دکمه‌ی شلیک در خنجرهای شیطان (Devil Daggers) برای جذب کردن جواهرات. همان‌طور که اشاره شد، کمبو زدن در بازی‌های برالر و هک‌واسلش نیز بسیار لذت‌بخش است و می‌توان آن را به ژیمناستیک انگشت شست تشبیه کرد.‌ بعضی‌ها کلی وقت می‌گذارند تا در انجام این کمبوها استاد شوند.

البته افعال چندکاره یک سری نقطه‌ضعف نیز دارند. بزرگ‌ترینشان این است که این افعال برای معلولان و کسانی که ناراحتی خاصی دارند و ناراحتی‌شان با دکمه فشار دادن، فشار دادن چند دکمه در آن واحد و فشار دادن یک دکمه پشت سر هم عود می‌کند، مشکل‌زاست. پیشنهاد می‌کنم برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه «راهنمای میزان قابل‌دسترس بودن بازی‌ها» (Game Accessibility Guidelines) را مطالعه کنید.

همان‌طور که دیدیم، پرش ماریو یک فعل ساده است، اما کلی فعل جدید از دل آن زاده می‌شود. در بازی تغییر یک فعل به فعل دیگر به عوامل مختلفی بستگی دارد: مثلاً این‌که

– آیا دکمه‌ی A را فشار داده‌اید یا آن را نگه داشتید

Mark Brown - Versatile Verbs_00015

– فعلی که در حال انجامش هستید چیست و فعل قبل/بعد از آن چه می‌تواند باشد

Mark Brown - Versatile Verbs_00016

– آیا قبل از فشردن دکمه‌ی پرش دکمه‌ی دویدن را نگه داشته بودید یا نه

Mark Brown - Versatile Verbs_00017

–  قبل از پرش و حین پریدن آنالوگ استیک را چگونه حرکت دادید

Mark Brown - Versatile Verbs_00018

تازه اگر لباس راکون تن ماریو باشد، می‌توانید با نگه داشتن دکمه‌ی A در هوا پرواز کنید و با رها کردنش روی زمین بیفتید.

Mark Brown - Versatile Verbs_00019

در دیگر بازی‌های ماریو، مثل سوپر ماریو ۶۴، اگر زمان‌بندی‌تان بی‌نقص باشد، می‌توانید با سه بار فشردن دکمه‌ی A پرش سه‌گانه (Triple Jump) انجام دهید.

Mark Brown - Versatile Verbs_00020

چنین سطح فوق‌العاده‌ای از چندکارگی از یک تصمیم درست نوید می‌دهد: پیش از این‌که نینتندو حتی یک مرحله از بازی را طراحی کند، پرش مفرح، رضایت‌بخش و اکسپرسیوی برای ماریو طراحی کرده است و پرش پیچیده‌ی او فقط با چند دکمه‌ی انگشت‌شمار امکان‌پذیر شده است.

آیا رازی که در پرش ماریو نهفته است همین چیزهایی است که به آن اشاره کردم؟ بله، تقریباً. بخش بزرگی از لذت‌بخش بودن این پرش‌ها در همین نکات خلاصه می‌شود، ولی به آن‌ها محدود نمی‌شود. برای طراحی فعل‌های درگیرکننده باید نکات بیشتری را مدنظر قرار داد. بنابراین می‌توان این مقاله را بخش اول پرداختن به این مقوله در نظر گرفت. در آینده به راه‌های بیشتری برای خلق افعال چندکاره برای بازی‌های ویدئویی اشاره خواهم کرد.

منبع: مارک براون – یوتیوب

صفحه اصلی بازی - اخبار بازی - تریلر بازی - نقد و پیش نمایش | دیجی‌کالامگ

فروشگاه دیجیتال


با توجه به رونمایی از پرچم‌داران جدیدی همچون گلکسی S10، ال‌جی V50 ThinQ و وان پلاس ۷ Pro، به نظر می‌رسد پشتیبانی از نسل پنجم یا همان ۵G به ترند امسال پرچم‌دارها یا حداقل نسخه پریمیوم آن‌ها تبدیل شود. اما ۵G در بسیاری از نقاط دنیا، از جمله کشورمان هنوز به فاز اجرایی نرسیده و تا به حال در سطح آزمایشی در برخی نقاط به اجرا گذاشته شده است. با این حال، پشتیبانی از نسل پنجم یکی از موارد مهم در مانورهای تبلیغاتی شرکت‌های سازنده این گوشی‌ها محسوب می‌شود و به زودی تعداد بیشتری پرچم‌دار با قابلیت پشتیبانی از این فناوری معرفی خواهند شد. اما فعلا نباید خیلی به آن‌ها امید داشته باشیم.

در چند ماه آینده، سرویس دهندگان مشهور مخابراتی بمباران تبلیغاتی برای شبکه‌ّهای ۵G خود را آغاز خواهند کرد. اما باید بدانید که گرچه این سرویس ممکن است در آینده بسیار کاربردی باشد، ولی در حال حاضر چیزی جز یک مهره برای بازاریابی نیست. تولید کنندگان، اپراتورها و فروشندگان سعی دارند تا گوشی‌های ۵G گران‌قیمت خود را به کاربران بفروشند، اما بهتر است فعلا فریب کمپین‌های تبلیغاتی آن‌ها را نخوریم.

هنوز ابهامات زیادی درباره ماهیت فناوری ۵G وجود دارد و در این بین شیطنت برخی شرکت‌ها مانند AT&T که پیشرفته‌ترین نسل فناوری ۴G خود را با عنوان ۵G.E معرفی کرده بود، بر این ابهامات افزوده است. ۵G واقعی فناوری نوینی است که به تجهیزات و گوشی‌های هوشمند جدید نیاز دارد. با توجه به این که در کشور ما نسل‌های سوم و چهارم با فاصله کوتاهی از هم معرفی شدند، شاید برای ما گذر از ۳G به ۴G و ۴G LTE خیلی محسوس نبوده نباشد، اما در نقاط دیگر دنیا کاربران این حس را تجربه کرده‌اند و قطعا ۵G به مدت زمانی بیش از آن نیاز خواهد داشت.

۵G دقیقا چیست و چه کاری انجام می‌دهد؟

در نگاه اول شما نیز حدس می‌زنید هنگامی که شبکه‌های ۵G به‌طور گسترده در دسترس قرار بگیرند، سرعت انتقال داده‌ها بیشتر خواهد بود. اما مایکل تلندر، رئیس Signals Research، اعلام کرده است که نسل پنجم به سرویس دهندگان امکان می‌دهد شبکه‌های خود را برای اپلیکیشن‌های جدید شخصی سازی کنند. او می‌گوید:

«بعضی از اپلیکیشن‌ها نیاز به نرخ تاخیر بسیار پایینی دارند و بعضی دیگر به پایداری بسیار بالایی نیاز دارند که در چند سال آینده ۵G این امکان را فراهم خواهد کرد.»

تلندر در توضیحات خود اینگونه بیان کرد که نسل پنجم ارتباطات می‌تواند اپلیکیشن‌های بی‌درنگ (Real-time) مانند اپ‌های واقعیت مجازی در تلفن‌های هوشمند، واقعیت افزوده و همچنین اتومبیل‌های خودران را به آنچه واقعا باید باشند تبدیل کند. همچنین، به لطف فناوری ۵G و انتقال سریع‌تر داده‌ها، مودم دستگاه شما به فعالیت طولانی برای دانلود فایل‌های حجیم نیاز ندارد که در نهایت به دوام بیشتر عمر باتری دستگاه منجر خواهد شد.

با توجه به اینکه نام ۵G‌ نسبت به ۴G توجه بیشتری جلب می‌کند و بازار خوبی را برای سرویس دهندگان فراهم خواهد نمود، این شرکت‌ّها برای تبلیغ سرویس نسل پنجم خود سخت در تلاش هستند. اما ۵G فقط به سرویس دهندگان محدود نمی‌شود و بازار جدیدی را برای دستگاه‌ها، سرویس‌ها و شبکه‌های نوظهور نیز مهیا می‌کند. قطعا همه ما زمانی که در نقاط شلوغ و پر جمعیت به شبکه ۴G متصل بوده‌ایم با افت سرعت مواجه شده‌ایم. به لحاط تئوری این مشکل تا حد زیادی به لطف شبکه‌ّ ۵G قابل حل است و نسل پنجم به طور همزمان از تعداد کاربران بیشتری نسبت به نسل چهارم پشتیبانی خواهد کرد. حتی می‌توان شبکه ۵G را وارد منازل کرد و آن را جایگزین اینترنت‌های کابلی خانگی و سرویس‌های DSL نمود. در حال حاضر اپراتور ورایزن یک شبکه ۵G خانگی را شبیه سازی کرده است که البته بیشتر جنبه تبلیغاتی دارد و تلاشی است برای کسب عنوان اولین اپراتور ارائه دهنده اینترنت ۵G خانگی.

چرا ۵G در سال ۲۰۱۹ معنایی ندارد؟

گوشی‌های ۵G که در سال ۲۰۱۹ معرفی می‌شوند، نسبت به گوشی‌های ۴G فعلی کمی سنگین‌تر و ضخیم‌تر خواهند بود و عمر باتری آن‌ها نیز تحت تاثیر قرار می‌گیرد. دلیل مصرف بیشتر باتری این است که اولین نسل از تلفن‌های ۵G علاوه بر چیپست اصلی خود که پردازنده، پردازشگر گرافیکی و مودم LTE را در خود جای داده است؛ به یک مودم ۵G جداگانه نیز نیاز خواهند داشت که در نسل‌های فعلی مصرف انرژی این مودم‌ها زیاد است. همچنین پایداری اتصال ۵G نیز به آنتن‌های بیشتر نیاز دارد و این مورد باعث افزایش ضخامت گوشی خواهد شد. برای مثال، نسخه  ۵Gگلکسی S10 نسبت به سایر مدل‌های این خانواده ضخامت بیشتری دارد که دلیل آن قرار دادن تجهیزات مربوط به ۵G و باتری بزرگ‌تر است. علاوه بر همه این موارد، استفاده از سخت افزار جدید باعث افزایش قیمت این دستگاه نیز شده و نسخه ۵G را به گران‌ترین عضو خانواده پرچم‌داران امسال سری S سامسونگ تبدیل کرده است.

به‌خاطر تمام مواردی که برای اولین نسل از گوشی‌های ۵G قربانی شدند، شرکت‌های سازنده و اپراتورها سعی دارند تا امکانات قابل مقایسه‌ای را در نسل چهارم ارائه کنند. بنابراین، خرید یک گوشی ۵G جدید برای دسترسی به بهترین امکانات در حال حاضر چندان منطقی به نظر نمی‌رسد. نسخه ۵G گلکسی S10 سامسونگ اولین گوشی هوشمند با قابلیت پشتیبانی از نسل پنجم خواهد بود که در بازار به فروش می‌رسد، اما بسیاری از اپراتورهایی که این گوشی را تحت قرارداد به مشتریان خود عرضه می‌کنند؛ نسخه‌های ۴G گلکسی S10 را که باریک‌تر و ارزان‌تر هستند نیز به فروش می‌رسانند. گوشی‌های ۵G که تحت قرارداد فروخته شوند، روی اپراتور خود قفل شده‌اند و حتی اگر کاربر آن را آنلاک کند، تنها می‌تواند از شبکه ۴G استفاده کند و امواج ۵G را دریافت نخواهد کرد. این در حالی است که  به دلیل فراگیر بودن فناوری ۴G، بسیاری از گوشی‌های همراه و اپراتورها از آن پشتیبانی می‌کنند.

کوالکام در سال ۲۰۲۰ مودم‌های ۵G جدیدی را عرضه خواهد کرد که مودم‌های ۴G و ۵G را در قالب یک چیپ یکپارچه ارائه می‌دهند و به نظر می‌رسد تا آن زمان بهبودی در سخت افزار ۵G وجود نخواهد داشت. مزیت مودم‌های کوالکام، مصرف انرژی کمتر آن‌ها و همچنین کاهش قیمت گوشی‌هاست. البته طراحی باریک‌تر آنتن‌های آن نیز منجر به کاهش ضخامت گوشی خواهد شد.

مسیر مقابل ۵G دور و دراز است

نسل پنجم این ظرفیت را دارد که بسیار سریع‌تر از LTE عمل کند، زیرا فناوری‌های شبکه جدید را در اختیار دارد و به سیگنال‌های با فرکانس بالا وابسته است که البته کاملا هم بی‌نقص نیستند. AT&T،  ورایزن و سایر اپراتورهای پیشگام در این حوزه، در حال راه اندازی شبکه ۵G خود هستند که از سیگنال‌هایی با نام موج میلی‌متری استفاده می‌کند. این فرکانس‌ها در حدود ۱۰ تا ۱۰۰ برابر سریع‌تر از ۴G LTE خواهد بود. اگرچه این سیگنال‌ها ظرفیت انتقال حجم زیادی از داده‌ها را دارند، اما نمی‌توانند به خوبی از موانع عبور کنند. شاید عجیب باشد اگر بدانید که حتی دست شما هم می‌تواند مانعی برای عبور سیگنال ۵G باشد!

حتی اگر تمام مواردی که برای گوشی‌های ۵G در سال ۲۰۱۹ ذکر کردیم وجود نداشت و این گوشی‌ها ارزش خرید داشتند، هنوز مشکل شبکه‌ّهای ۵G پابرجا می‌ماند. در حال حاضر، اپراتورها به زیرساخت‌های گران‌قیمت بسیاری برای پشتیبانی از نسل پنجم نیاز دارند. به دلیل اینکه دریافت سیگنال‌های ۵G به راحتی مختل می‌شود، سرویس دهندگان نمی‌توانند سایت‌های سلولی فعلی را که میزبان آنتن‌های LTE هستند به روز رسانی کنند و به تجهیزات جدید نیاز دارند.

۸

یک شبکه ۵G به برج‌های بیشتری برای پوشش منطقه‌هایی که در حال حاضر تحت پوششLTE است نیاز دارد. همچنین، فرکانس‌های آن باید پایین‌تر باشد تا بتواند از موانع موجود در ساختمان‌ها عبور کرده و به آنتن دستگاه برسد که به نظر می‌رسد اپراتورها تا سال ۲۰۲۰ یا ۲۰۲۱ نمی‌توانند این نیازها را برآورده کنند.

اکنون هر اپراتور فهرستی از چند شهر را در نظر گرفته که در سال جاری آن‌ها را به مناطق تحت پوشش شبکه نسل ۵ خود بیافزاید، اما به دلیل اینکه دیوارها امواج میلی‌متری را مسدود می‌کنند، در ابتدا این شبکه‌ها تنها فضای باز را پوشش خواهند داد. محل‌های بزرگی مانند ورزشگاه‌ها یا سالن‌های همایش نیز ممکن است در یک تا دو سال آینده به شبکه‌های ۵G داخلی مجهز شوند، اما منازل و اداره‌ها به دستگاه‌ّهای خاصی نیاز دارند که بتواند پوشش داخلی را در این مکان‌ها فراهم کند و ظاهرا قرار نیست در آینده‌ای نزدیک شاهد عرضه این دستگاه‌ها باشیم.

۹

برخی اپراتورها مانند T-Mobile برنامه‌های خود برای ارائه فرکانس‌های پایین در مناطق تحت پوشش ۵G را اعلام کرده‌اند که به حل مشکل مسدود شدن سیگنال‌ها کمک می‌کند، ولی متاسفانه هیچ‌یک از گوشی‌های هوشمند ۵G فعلی از این باندها پشتیبانی نخواهند کرد. همچنین اپراتور اسپرینت در سال جاری چند باند ۵G با فرکانس کوتاه عرضه خواهد کرد، اما هیچ‌کدام از این فرکانس‌های مشابه LTE، هرگز نمی‌توانند به اندازه‌ امواج میلی‌متری داده انتقال دهند. به همین دلیل است که اکثر شبکه‌های ۵G فعلی کار خود را با امواج میلی‌متری شروع می‌کنند.

فعلا به ۵G به چشم یک به‌روزرسانی نگاه نکنیم

گرچه نسل پنجم در چند سال آینده به یک فناوری بسیار کاربردی تدیل خواهد شد، اما هیچ‌یک از دستگاه‌های ۵G معرفی شده در سال ۲۰۱۹ آنقدر ارزش ندارند که منتظر عرضه و خریدشان باشیم. گوشی‌های ۵G فعلی نسبت به رقبای LTE خود کمی بزرگ‌تر، ناکارآمدتر و گران‌تر خواهند بود و حتی اگر یکی از آن‌ها را در اختیار داشته باشیم، باز هم در بسیاری از مکان‌ها مجبور می‌شویم از شبکه LTE استفاده کنیم. اپراتورها هنوز راه زیادی پیش رو دارند تا بتوانند یک شبکه ۵G پایدار ارائه کنند که مانند نسل چهارم پوشش سراسری داشته باشد و بدون نیاز به تجهیزات خاص در فضاهای داخلی نیز امکان اتصال به شبکه را فراهم کند. در نهایت به نظر می‌رسد که برای چند سال آینده، شبکه LTE تجربه مناسب‌تری ارائه دهد. با توجه به تمامی مواردی که ذکر شد، بهتر است صبر کنیم زمانی برسد که گوشی‌های ۵G تنها نسخه‌ای خاص، تبلیغاتی و گران‌قیمت از پرچم‌داران و رده‌بالاهای بازار نباشند و به یک گزینه معمولی و کاربردی تبدیل شده‌ باشند که به راحتی قابل استفاده است.

فروشگاه دیجیتال


مطالب محبوب
تبلیغات متنی